Musica Iagellonica

Maria Szymanowska (1789-1831), pianistka i kompozytorka, jedna z najwybitniejszych postaci w muzyce polskiej przed Chopinem, była namiętną kolekcjonerką autografów. Posiadała kilka sztambuchów, do których wpisywali się wielcy poeci, malarze, kompozyt...

Maria Szymanowska (1789-1831), a pianist and composer, one of the most outstanding musical personalities in Polish music before Chopin, was a passionate collector of autographs. She owned several albums with inscriptions by great poets, painters and...

"Musica Iagellonica" to periodyk wydawany w językach kongresowych (z preferencją języka angielskiego), którego założeniem jest pogłębianie badań nad związkami kultury muzycznej Europy Centralnej z kulturą muzyczną Europy Zachodniej. Komitet redakcyjny tworzą: Aleksandra Patalas (sekretarz redakcji), Zygmunt M. Szweykowski (redaktor naczelny), Piotr Wilk i Andrzej Sitarz. Tom zawiera 12 artykułów o tematyce historycznej i analitycznej. Teksty w języku angielskim.

"Musica Iagellonica" to periodyk wydawany w językach kongresowych (z preferencją języka angielskiego), którego założeniem jest pogłębianie badań nad związkami kultury muzycznej Europy Centralnej z kulturą muzyczną Europy Zachodniej. Komitet redakcyjny tworzą: Aleksandra Patalas (sekretarz redakcji), Zygmunt M. Szweykowski (redaktor naczelny), Piotr Wilk i Andrzej Sitarz. Tom zawiera 7 artykułów o tematyce historycznej i analitycznej. Teksty w języku angielskim.

Wydanie II poprawione i uzupełnione o przykłady nutowe

Niniejsze opracowanie powstało jako rezultat doświadczeń dydaktycznych: jest owocem kilku lat zajęć z zakresu powszechnej historii muzyki średniowiecza. Nie może być ono jednak traktowane jako oryginalny wkład autorski. Sama koncep­cja opracowania pochodzi bowiem głównie z monografii Richarda H. Hoppina Medieval Music (Nowy Jork 1978), której warstwa informacyjna została uzu­peł­nio­na lub zmodyfikowana na podstawie ustaleń zawartych w literaturze przedmiotu, a tylko w ograniczonym zakresie rezultatów badań własnych. Prezentowany pod­ręcz­nik nie ma ponadto charakteru zamkniętego. Pomyślany on został przede wszyst­kim jako pomocniczy materiał dla studentów muzykologii, który winien stanowić punkt wyjścia do bardziej szczegółowych rozważań nad złożoną i róż­no­rod­ną problematyką średniowiecznej polifonii. Podlegać więc będzie uzupeł­nie­niom wraz z pogłębianiem analiz samych kompozycji oraz postępem badań nad samą dyscypliną. Przedstawiany materiał okazać się też może przydatny dla wszyst­kich tych, których interesuje muzyka średniowiecza: dla studentów akademii muzycznych, uczniów szkół średnich i melomanów. [ze wstępu autorki książki]

Opera przeżywa rozkwit na przełomie XX i XXI wieku. Do ożywienia zainteresowania tym niezwykle atrakcyjnym dla widzów gatunkiem muzyki scenicznej przyczynili się w dużej mierze kompozytorzy amerykańscy tworzący w drugiej połowie XX wieku: Philip Glass, John Adams i Steve Reich. Duże znaczenie w amerykańskiej twórczości operowej mają dzieła sięgające po współczesną tematykę polityczną, wśród których wielką popularnością cieszy się zwłaszcza Nixon w Chinach Johna Adamsa. Wątek polityczny pojawia się również w wideooperze Steve’a Reicha The Cave, przedstawiającej reprezentantów różnych narodów: Żydów, Palestyńczyków oraz Amerykanów. Ważną operą społeczno-polityczną jest także Satyagraha Philipa Glassa. Wszystkie te trzy opery współtworzą paradygmat współczesnej opery amerykańskiej o tematyce politycznej z typową dlań różnorodnością gatunków muzycznych, reprezentując nowe rodzaje muzyki scenicznej (dokumentalny utwór sceniczny o aktualnej treści, wideoopera oraz opera portretowa).

Książka powstała w wyniku wieloletnich prac nad gromadzeniem i klasyfikacją danych dotyczących dorobku kompozytorskiego wybitnego polskiego pianisty i stanowi próbę pełnego zaprezentowania dotychczasowego stanu badań w tym zakresie. (…). Adresowana j...

Oddaję do rąk Czytelników książkę, która jest próbą ukazania życia i twórczości Fryderyka Chopina w formie przystępnej dla każdego, kto pragnie poznać bliżej postać i dokonania wielkiego artysty. Moją intencją jest ułatwienie czytelnikowi poznania wi...

Redakcja: Jakub Kubieniec, Piotr Wilk

Publikowana Symfonia D-dur Dankowskiego przeznaczona jest na kwintet smyczkowy z towarzyszeniem par obojów, rogów oraz kotłów i składa się z czterech części ułożonych według klasycznego schematu.

Album, którego zawartość publikujemy, przechowywany w Bibliotece Litewskiej Akademii Nauk (sygn. F-30-119), rzuca nowe światło na swoistą, a niedostatecznie jeszcze poznaną dziedzinę sztuki, jaka była muzyka organowa uprawiana w pierwszej połowie XVI...

Sapieha Album. 17th-Century Organ Tablature from Vilnius ornamented with images from the life of St. Francis.  

W książce podjęto problem muzycznej recepcji twórczości Adama Mickiewicza, rozpatrując ją na przykładzie kompozycji Stanisława Moniuszki napisanych do słów poety i skonfrontowanych z umuzycznieniami twórczości autora Pana Tadeusza powstałymi w XIX i XX stuleciu.

O wyborze Stanisława Moniuszki niejako na patrona muzycznej recepcji twórczości Adama Mickiewicza przesądziły trzy czynniki. Po pierwsze, utwory Moniuszki do słów Mickiewicza stanowią pokaźny wycinek jego dorobku kompozytorskiego; po drugie, autor Halki niejednokrotnie inicjował proces obecności konkretnych tekstów poety w repertuarze wokalnym; po trzecie wreszcie, udźwiękowienia wierszy Mickiewicza pióra Moniuszki są jednymi z najbardziej wartościowych pozycji w obfitej literaturze muzycznej powstałej na kanwie twórczości romantycznego wieszcza.

Wenecki koncert instrumentalny w epoce Vivaldiego jest pierwszą monografią, w której szeroko omówiono koncerty wszystkich kompozytorów aktywnych na tym polu w Republice Weneckiej w latach 1695-1740. Prócz dzieł tak znanych twórców, jak Albinoni, bracia Marcello, Locatelli, Tartini, Veracini i Vivaldi, książka ta omawia koncerty zapomnianych dziś autorów – de Castro, Facca, Gentilego, Gnocchiego, Marina, braci Tagliettich i Tessariniego.

Książka Anny G. Piotrowskiej jest przedsięwzięciem jedynym w swoim rodzaju, bardzo śmiałym i ambitnym. Jest lapidarną, zwartą syntezą dotychczasowej wiedzy o muzyce filmowej, w pełni kompetentnym, dobrze sproblematyzowanym i dobrze napisanym kompendium. Wyróżniają ją walory merytoryczne, erudycja autorki, wszechstronne potraktowanie tematu.